Strona główna Powrót Drukuj

Nieprawdziwe informacje o komornikach

Po wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 stycznia 2007 roku, który zniósł ograniczenia dotyczące egzekucji ze szpitali, pojawiły się w mediach nieprawdziwe zarzuty pod adresem komorników. Trybunał powołał się na konstytucyjną zasadę społecznej gospodarki rynkowej. Stwierdził też, że kwestionowany przepis różnicuje ochronę praw majątkowych dłużników ze względu na ich status. Tymczasem komornicy, tak samo jak wszyscy, chorują i korzystają z usług służby zdrowia, wobec czego zależy im na jej prawidłowym funkcjonowaniu. Egzekucja należności jest konsekwencją wyroku sądu, a nie inicjatywą komornika.

Komorników obwinia się o wszystkie kłopoty szpitali. Pomija się milczeniem stan prawny, na który komornicy nie mają wpływu. Jako organ egzekucyjny, a więc organ władzy publicznej, komornik jest zobowiązany postępować zgodnie z prawem. Prawo zobowiązuje go do wszczynania egzekucji na żądanie wierzyciela i skierowania egzekucji do mienia dłużnika wskazanego przez wierzyciela. Wierzyciel, a nie komornik, decyduje o sposobie egzekucji. W odniesieniu do szpitali, najczęściej stosowane przez wierzycieli sposoby egzekucji, to egzekucja z rachunku bankowego, z wierzytelności i ruchomości. W zakresie egzekucji z rachunku bankowego stan prawny nie uległ zmianie. Dyrektorzy szpitali mogą zabezpieczać środki niezbędne na wypłatę wynagrodzeń. Komornik, który wbrew prawu odmówiłby egzekwowania należności od szpitali, naraziłby się na odpowiedzialność karną, cywilną i dyscyplinarną i mógłby zostać wydalony z zawodu. Komornik, który wyrządza wierzycielowi szkodę, musi ją naprawić z własnego majątku.

Krajowa Rada Komornicza po raz kolejny prostuje nieprawdziwe informacje, które dezinformują opinię publiczną: 1. Nieprawdą jest, że komornik od każdej wyegzekwowanej kwoty pobiera zawsze 15% opłatę - zgodnie z art. 49 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, cała opłata stosunkowa nie może być wyższa niż 30- krotna wysokość przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia. 2. Opłata egzekucyjna pobierana jest przez komornika jedynie w wypadku skutecznej egzekucji. 3. Wierzyciel ma prawo wyboru komornika w granicach okręgu sądu apelacyjnego. Jeżeli jeden komornik zostanie wybrany przez kilku wierzycieli do prowadzenia kilku spraw egzekucyjnych, to tylko ten komornik pobierze wysokie opłaty. Proponowane zmiany ustawy przewidujące możliwość wyboru komornika w całym kraju zwiększą istniejące różnice pomiędzy komornikami. 4. Nieprawdą jest, że komornicy wybierają jedynie te sprawy, które przynoszą im znaczne opłaty, równocześnie zaniedbując sprawy alimentacyjne. 5. Dzięki opłatom uzyskanym w skutecznej egzekucji wysokich należności, komornik pokrywa koszty działalności egzekucyjnej związanej z prowadzeniem egzekucji świadczeń alimentacyjnych i ze stosunku pracy, którą komornicy często przeprowadzają na własny koszt. Zgodnie z ustawą o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej, komornik zobowiązany jest do podjęcia szeregu czynności. W szczególności ma on obowiązek poinformować organ właściwy dłużnika o stanie egzekucji i przyczynach jej bezskuteczności. Ponadto nie rzadziej niż co pół roku komornik przekazuje prezesowi sądu informacje o podejmowanych działaniach, w toku postępowania prowadzonego przeciwko osobom zobowiązanym do alimentacji. 6. Według przeprowadzonych przez Krajową Radę Komorniczą badań, średni miesięczny dochód uzyskiwany przez komornika wynosi ok. 9 tysięcy złotych. 7. Jedynie nieliczni komornicy prowadzą egzekucję ze szpitali, podczas gdy zdecydowana większość nigdy nie prowadziła takiej egzekucji. Krajowa Rada Komornicza wielokrotnie zgłaszała propozycję generalnego zwolnienia od egzekucji aparatury medycznej szpitali, której celem jest ratowanie zdrowia i życia. Propozycję tę zgłosiliśmy już w 2004 r. w toku prac parlamentarnych nad ustawą o zmianie kodeksu postępowania cywilnego, lecz nie spotkała się ona z zainteresowaniem. Minister zdrowia mógłby teraz wystąpić z odpowiednią inicjatywą. Należałoby również uregulować w odrębny sposób egzekucję z rachunku bankowego szpitali, ponieważ, ze względu na ich zadania w dziedzinie ochrony zdrowia narodu, nie mogą być one traktowane na zasadach gospodarki rynkowej. Zadaniem szpitali publicznej służby zdrowia nie jest prowadzenie działalności gospodarczej obliczonej na osiąganie zysku. Stosowanie wobec szpitali zasady równego traktowania nie jest uzasadnione, skoro zasada ta nie jest stosowana np. wobec niektórych nieruchomości kościelnych. W praktyce sądowej przyjmuje się, że nie podlegają egzekucji budynki świątyń, chociaż nie ma wyraźnego przepisu przewidującego takie zwolnienie.

Prezes Krajowej Rady Komorniczej
Gabriel Pietrasik

KONTAKT:
CURRENDA Sp. z o.o.
Al. Niepodległości 703A
81-853 Sopot
tel. 058 550 38 75

Źródło informacji: Krajowa Rada Komornicza

Strona główna Powrót Drukuj
Polska Agencja Prasowa SA nie ponosi odpowiedzialności za treści przekazywane w Serwisie Informacji Zleconych
Polish Press Agency is not responsible for the content of material published on the Web